

|
|
| |
 |
|
|
|
|
|
MDF |
|
|
|
|
|
Gebruik van MDF ???
Het gebruik van MDF* bij het construeren van de windlade moet sterk worden
afgeraden! De scheien die blijven staan na het frezen van de cancellen laten wind door.
Zelfs wanneer deze scheien ca. 20 mm dik zijn gaat er met gemak lucht doorheen. Dit is te
testen door een paar naast elkaar liggende cancellen helemaal dicht te plakken op één
gaatje na. Zet bij één cancel hierop een pijpje dat al met weinig lucht aanspreekt.
Blaas daarna op de naastliggende cancel. Het pijpje moet nu helemaal stil zijn! Dit was
niet het geval bij de door mij met MDF geconstrueerde laden.
Bij een lade heb ik de cancellen met verdunde houtlijm (1:1, water) doorgegoten. Het MDF
zweelde daardoor flink op. Bij de scheien was de lade ruim 1,5 mm dikker geworden. De wind
doorlaat tussen de cancellen was hierdoor nauwelijks afgenomen. De tweede lade heb ik
doorgegoten met verdunde celluloselak (1:1, thinner). Hierdoor zweelde de lade nauwelijks
op en de windlek verbeterde iets. Daarna nog een aantal malen de lade met lak doorgegoten,
totaal 4 x. Een pijpje op een cancel naast een cancel waarop geblazen wordt spreekt nu
niet meer aan. Met een manometer (in mmWk) is echter nog steeds te zien dat de cancellen
onderling lekken. Heeft iemand hiervoor een oplossing? Wat moet je bijvoorbeeld verwachten
als de luchtvochtigheid zakt bij een droge winter? |
|
|
|
|
|
De kwaliteit van het MDF is mogelijk van belang. Het door mij gebruikte MDF is bij een
standaard Doe-Het-Zelf zaak gekocht. Misschien dat voor professioneel gebruik betere
kwaliteiten in de handel zijn.
Bij het gebruik van MDF moet men de schroeven ruim en op voldoende diepte voorboren. De
tegenwoordig gangbare spaanplaatschroeven kunnen met één dikte worden voor geboord maar
altijd dieper dan de schroef lang is. De 'normale' houtschroeven moeten met twee diktes
worden voorgeboord, de dikte van de steel en de dikte van het draaddeel. Deze laatste
dikte het eerst met voldoende diepte, daarna de dikte van de steel. |
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
Uit de figuur wordt duidelijk wat er gebeurt als men niet ruim genoeg en onvoldoende
diep voorgeboord heeft: zodra de schroef de bodem van het voorgeboorde gaatje raakt dringt
hij niet zoals bij normaal hout in het materiaal, maar drukt het -gedeeltelijk- weg zodat
de lagen van het MDF uit elkaar getrokken worden. Ter plekke is het materiaal nu zo lek
als een mandje hetgeen voor een windlade desastreus is! |
|
|
|
|
|
Tip:
Om bij gebruik van MDF de windlade toch
winddicht te krijgen moet je voor het lijmwateren de oppervlakte
behandelen met thinner. De lijm hecht dan wel goed aan het MDF en is na
twee keer insmeren winddicht. Gebruik niet te dunne lijm om te voorkomen
dat het MDF gaat opzwellen. Deze tip kreeg ik uit Amerika als reactie op
de site. Ik heb deze procedure inmiddels bij twee windladen met succes
toegepast. Voorwaarde is wel dat de cancellen niet worden 'doorgegoten'
zoals bij een windlade gebruikelijk is wanneer deze helemaal af is, maar
dat de gleuven worden 'ingesmeerd' met lijm voordat je het fundamentbord
op de cancellen lijmt. HDF (High-Density Fiberboard) is een zwaardere
kwaliteit MDF, is minder vochtgevoelig en ook minder poreus als MDF. Kan
je dat krijgen, dan heeft het gebruik daarvan de voorkeur. |
|